4 thoughts on “Anabole steroïde

  1. Anabolen
    De ontdekker van de synthetische steroïden is John B. Ziegler, als ploegarts begeleidde hij in 1954 het Amerikaans gewichthefferteam in het wereldkampioenschap te Wenen. Nadat een Russische collega hem had ingelicht over het gebruik van synthetische testosteron op hun atleten ging hij zelf aan de slag en ontwikkelde het product Dianabol, de moeder van alle anabolen. Jaren later echter kreeg hij z’n atleten over de vloer met klachten als een vergrote prostaat, moeilijkheden bij het urineren, leverziektes en afwijkingen aan de teelballen.
    Anabole steroïden zijn synthetische steroïden afgeleid van het mannelijk geslachtshormoon testosteron. Testosteron is het belangrijkste mannelijk geslachtshormoon dat wordt geproduceerd in de testis en de bijnierschors. Het veroorzaakt de secundaire geslachtskenmerken en bevordert de opbouw van eiwitten. Vanwege deze werking wordt het vaak als doping in de sportwereld gehanteerd. Het wordt net zoals vele andere hormonen gemaakt uit cholesterol.
    Er zijn twee verschillende werkingen van anabolen;
    Er zijn er die zich binden aan de androgene ontvanger in de spiercel, waarna ze overgaan tot het omzetten van eiwitten. Dit zorgt voor de vergroting van de spiermassa.
    De andere steroïden binden zich niet of nauwelijks aan de androgene receptor maar zijn in staat er voor te zorgen dat het spierweefsel niet wordt afgebroken wanneer het lichaam glutamine aan de spieren wil onttrekken.

  2. Beroemde gebruikers
    Arnold Schwarzenegger – voormalig bodybuilder en acteur, oud gouverneur van Californië.
    Lance Armstrong – voormalig professioneel wielrenner
    Ben Johnson – sprinter, liep een wereldrecord op de 100 meter tijdens de Olympische Spelen van Seoel
    Marion Jones – atlete, heeft op meerdere atletiekonderdelen medailles behaald
    Andre Agassi – tennisser, met meerdere grand-slam titels
    John McEnroe – tennisser, met meerdere grand-slam titels
    Alex Rodriguez – honkballer, best betaalde honkballer uit de Verenigde Staten
    Allen hebben publiekelijk hun gebruik toegegeven.

  3. Positieve effecten
    Anabole steroïden zorgen voor een verhoogde proteïnesynthese. De proteïnesynthese van de mens bevindt zich constant in een evenwicht van opbouw en afbraak, anabolen zorgen niet alleen voor betere opbouw maar ook voor een remmende afbraak.
    De tweede belangrijkste eigenschap is de stimulerende werking op de rode bloedcellen of hemoglobine. Dit leidt tot een verhoging van de zuurstofcapaciteit (VO2max), dus tot een groter uithoudingsvermogen.
    Anabolica en testosteron zouden ook zorgen voor een verhoging van de glycogeenopslag. Uit dierenexperimenten op castraten bleek een duidelijke verlaging van de skelet- en hartspierglycogeenopslag.
    Verder wordt aan anabolica een immuunstimulerende werking toegeschreven, dat wil zeggen een groei van de lichamelijke afweer bij infecties.
    Sneller herstel van de spieren na een workout.
    Testosteron zorgt voor een stimulering van het groeihormoon (STH) wat zorgt voor een hogere calciumafzetting in het beendergestel.
    De psychologische werking van anabolen op sporters, wat een niet te overzien positief effect kan teweegbrengen op het prestatiepotentiaal van de sporter.
    Verhoogde staat van concentratie (steroïden worden ook gebruikt door studenten in de Verenigde Staten)

  4. Toediening[bewerken]
    Anabole steroïden kunnen op meerdere manieren worden toegediend, aan de ene kant door een orale toediening in de vorm van capsules (het androgeen andriol) of pillen, aan de andere kant door middel van een injectie of het aanbrengen op de huid in de vorm van een gel. De orale inname van testosteron, zelfs in grote hoeveelheden, heeft minder effect (in tegenstelling tot injecties) op het lichaam omdat de opgenomen testosteron zéér snel in de lever wordt gemetaboliseerd in nutteloze metabolieten als androsteron en andere ketosteroïden, die dan toch uiteindelijk in de urine zullen belanden. Orale toediening op dergelijke manier is dus niet efficiënt. Het komt immers twee keer door de lever heen alvorens het bij de receptoren aankomt. Om deze metabolisatie van de lever te voorkomen wordt er aan de steroïden een alkyl toegevoegd, zodat ze de passage door de lever heelhuids doorkomen. Het probleem bij deze toevoeging aan de steroïden (17-AA of 17 alpha alkylated steroids zoals fluoxymesteron, methyltestosteron, stanozolol) is dat deze de lever zwaar aantasten (leverkanker, leverontstekingen (hepatitis), afsterven van de levercellen).
    Daarom wordt er meestal geopteerd voor de injectiemethode. De steroïden worden rechtstreeks geïnjecteerd in het spierweefsel (in een ader kan dodelijk zijn) en hoeven dus niet eerst de lever te passeren. Uiteindelijk worden ze wel onschadelijk gemaakt door de lever. Met behulp van aspireren is er een minder grote kans om in een ader te injecteren. Aspireren is het terugtrekken van de spuit nadat deze in het spierweefsel zit. Indien er zich bloed in de spuit bevindt, dan zit de naald in een bloedvat of ader. De toediener dient dan op een andere plaats te injecteren.
    Meestal wordt een origineel steroïdenmolecule met een organisch zuur vermengd, waardoor er een ester ontstaat. Deze ester wordt gemakkelijk getransporteerd in het lichaam waar ze zich kan nestelen en langzaam terug omgezet worden in de originele steroïden.

Comments are closed.