3 thoughts on “Het Anabole/Androgene/oestrogene Dilemma 

  1. Dit gaat een vrij uitgebreid topic worden. Het gaat niet alleen over de anabole/androgene/oestrogene activiteit van anabolen. Maar ook over toxiciteit, werking en andere nevenwerkingen.
    Maar vooral over welke nu het beste werken in verhouding met veiligheid. Probleem bij dit is dat er zo weinig onderzoek is op mensen en de oude meethmethode (gewicht prostaat/kringspier voor androgene/anabole waarde) is allemaal op ratten gebeurd. En de vraag is nog of de kringspier en prostaat ons zoveel kunnen vertellen wat er nu echt in het lichaam gebeurt. Als ze dit nu al eens begonnen te meten bij mensen.
    Maar goed ik ga vanaf het begin beginnen.
    1. De anabole/androgene activiteit (kringspier/prostaat meetmethode).
    Het Anabole Dilemma: Meer is vooral gevaarlijker
    http://www.ergogenics.org/eerst.html
    Hier vergelijkt men dus verschillende anabolen in deze waarden, maar ook wat er gebeurd dosisafhankelijk met de androgene/anabole verhouding.
    Dit is de conclusie daarover: “Als je een anabool neemt, en je verhoogt je dosis, dan neemt het anabool effect toe, maar de androgene bijwerkingen op de prostaat en de vesikels ook. Maar – en nou komt het – die androgene bijwerkingen nemen meer toe dan de anabole effecten. Fors meer. Ongeacht het middel.”
    Er staat ook een tabel welke meeste impact kringspier en prostaat heeft. Het gaat over 13 anabolen. Maar goed, ratten dus en een meetmethode met vragen.
    Hier het orginele onderzoek, voorlopig alleen abstract.
    Comparative androgenic, myotrophic and antigonadotrophic properties of some anabolic steroids.
    http://www.sciencedirect.com/science…39128X70800046
    2. De androgeencel
    Dianabol en stanozolol sterker anabolen dan we dachten (J Steroid Biochem Mol Biol. 2005 Apr;94(5):481-7.)
    http://www.ergogenics.org/anabolica182.html
    Quote: “Wetenschappers onderschatten de kracht van orale anabolen als dianabol en stanozolol. De methoden waarmee ze de kracht van dat soort anabolen in reageerbuizen hebben gemeten kloppen niet.”
    De methode: De onderzoekers meten hoeveel androgeenreceptoren geactiveerd zijn, en stoppen daarna een te onderzoeken anabool bij hun androgeencel. Vervolgens meten ze hoeveel van dat anabool ze nodig hebben om het methyltrenbolon van de receptor af te kegelen. Hoe meer moleculen je daarvoor nodig hebt, des te slapper is het.
    Verkeerde interpretatie?: Op basis van dit soort studies formuleerden sommige onderzoekers de – door goeroes klakkeloos overgenomen – theorie dat anabolen als stanozolol en dianabol hun effect niet via de androgeenreceptor uitoefenen, maar een “non-genomische werking” hebben.
    Andere meethmethode (in dit onderzoek gebruikt): Maar je kunt de kracht waarmee anabolen zich vastmaken aan androgeenreceptoren natuurlijk ook onderzoeken in een organisme dat je anabolen hebt toegediend. De onderzoekers deden dat met ratten, waarvan ze een uur na toediening in spiercellen maten hoeveel androgeenreceptoren er nog in de celkern rondzweven. Als een androgeenreceptor een complex heeft gevormd met een androgeen hormoon [een ligand, moet je dan eigenlijk zeggen], dan maakt het complex zich vast aan het DNA. Op de korte termijn kun je de effectiviteit van androgenen dus meten door te tellen hoeveel receptoren er na toediening nog rondzweven in cellen: hoe meer dat er zijn, des te slapper is het anabool.
    Conclusie: In echte, levende cellen gebeuren er dingen die de gangbare tests over het hoofd zien, concluderen de onderzoekers. De theorie van de non-genomische werking van sommige anabolen blijft wat hen betreft gewoon een theorie.
    Anabolic-androgenic steroid interaction with rat androgen receptor in vivo and in vitro: a comparative study.
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15876413
    3. De gistcel met androgeenreceptoren.
    Conclusie: Volgens de test interacteert DHT beter met de androgeenreceptor dan trenbolon, THG en methyltrenbolon. Methyltrenbolon doet het iets beter dan testosteron en THG, maar niet zo goed als trenbolon en DHT.
    Maar!: Voor een deel komt dat omdat de androgeencel van de Wageningers alleen androgeenreceptoren heeft. De progesteronreceptor en de estradiolreceptor versterken de werking van de androgeenreceptor. Beide receptoren kunnen de werking van de androgeenreceptor met een factor drie versterken
    De conclusie is dat de gistcel ons maar een deel kan vertellen, net zoals de androgeencel in vitro. Dus geen van alle onderzoeken kan ons echt vertellen wat de totale anabole effecten zijn. We moeten dus overgaan tot in vivo onderzoek op mensen.
    Middelen die alleen op de androgeenreceptor werken kunnen ons wel wat vertellen met dit onderzoek. Maar dan zit je nog met metabole omzettingen.
    A new highly specific and robust yeast androgen bioassay for the detection of agonists and antagonists
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/en…earch=17849102
    Towards the mapping of the progesterone and androgen receptors
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/en…t_uids=3695484
    Tetrahydrogestrinone is a potent but unselect

  2. In vivo onderzoeken op mensen
    1. Deca Durabolin
    Dit doet 600 mg deca per week
    Dosis: Daarom gaven de onderzoekers hun proefpersonen in week 1 en 2 van hun kuur 200 en 400 mg van Organons Deca-Durabolin. Van week 3 tot week 12 kregen de proefpersonen elke week een injectie met 600 mg deca. Van week 13 tot week 16 bouwden de onderzoekers de doses af, en kregen de proefpersonen respectievelijk 400, 200, 100 en 50 mg deca per week.
    Resultaat: de anabolen en de decakuur versterkten elkaars werking. In de deca-groep nam de lean body mass toe met 3.9 kilo. In de de deca+training-groep was dat 5.2 kilo.
    Artsen meten wat een decakuurtje doet
    Dosis: De onderzoekers bestudeerden zestien bodybuilders die 200 milligram deca-durabolin per week kregen. De kuur duurde acht weken. Voor de kuur, na de laatste spuit en zes weken daarna onderzochten de onderzoekers de bodybuilders met de DEXA-methode.
    Resultaat: De sporters wogen gemiddeld 76 kilo toen hun kuur begon. In acht weken liep dat op tot 79. De vetvrije massa van de sporters steeg van 60 tot 63 kilo. Ongeveer twee kilo kwam op de romp te zitten, ongeveer 1 kilo kwam op de benen terecht. Met de armen gebeurde niets. Het vetpercentage bleef ongewijzigd.
    Deca is een volwaardig oestrogeen
    2. Testosteron
    Resultaat: Honderd milligram deca bouwt meer massa op dan honderd milligram testosteron, en breekt meer vetmassa af. Tegelijkertijd lijkt de toename van lichaamskracht groter te zijn.
    De kuurtjes van driehonderd milligram per week werkten beter dan de honderd milligramkuurtjes. Als je de resultaten van de zwaarder kuurtje met elkaar gaat vergelijken, dan komt testosteron als beste uit de bus. De gewichtstoename door beide kuurtjes is zo ongeveer gelijk aan elkaar – een ruime drie kilo – maar de testosterongebruikers verliezen daarbij vet, de decaspuiters niet. Het effect van testosteron op de lichaamskracht is bovendien groter.
    Hogere doses testosteron: meer effect op de spiermassa en met de bijwerkingen valt het wel mee
    Dosis en Methode: Onderzoekers legden in zestig gezonde mannen van 18-35 jaar, “with prior weight-lifting experience”, de aanmaak van testosteron plat met de GnRH-agonist Decapeptyl. Daarna injecteerden ze de mannen twintig weken achtereen met testosteron-enantaat. De mannen kregen wekelijks een injectie met 25, 50, 125, 300 of 600 mg testosteron. De dosis van 25 mg is nog net genoeg om het seksueel functioneren van mannen intact te houden. Voor zover studies dat hebben uitgezocht is 600 mg de hoogste dosis testosteron die mannen wekelijks kunnen injecteren zonder in acute medische problemen te komen. In het anabolenmilieu is niet iedereen het daarmee eens.
    Resultaat: Hoe hoger de dosis testosteron was, des te meer vetvrije massa wonnen de mannen. De vetvrije massa bestaat slechts gedeeltelijk uit spiermassa. Maar ook de spiermassa nam meer toe naarmate de mannen meer testosteron injecteerden.
    Let wel op: Ze legden eerst hun eigen productie plat.
    Hoger doses testosteron, minder vet
    Doseringen: Dus gaven ze gezonde mannen van 18-35 jaar twintig weken lang elke week een injectie met 25, 50, 125, 300 of 600 mg testosteron-enantaat. De mannen kregen bovendien een GnRH-agonist die hun eigen testosteronaanmaak platlegde.
    Resultaten: Hoe hoger de dosis, hoe meer meer lean body mass bouwden de mannen op. Lean body mass of vetvrije massa staat voor vocht, bloedmassa, botmassa en spiermassa. De doses die de testosteronspiegel van de mannen beneden het normale niveau brachten leidden tot meer vetweefsel. Suprafysiologische doses lieten echter vet verdwijnen.
    Hogere doses testosteron bij oudere mannen: minder effect, meer bijwerkingen
    Doseringen: verschillende doseringen van 25 tot 600 milligram per week, een half jaar lang, aan twintigers en zestigers.
    Resultaten: Bij de hoge dosering bouwen jongeren meer spiermassa op dan de ouderen. Ondanks dat die ouderen meer vrij testosteron in hun bloed hebben. Bij ouderen stijgt de concentratie van het ‘prostaatkanker-eiwit’ PSA meer. Tijdens de proef ontdekken de onderzoekers bij twee oudere proefpersonen prostaatkanker, ook al hebben ze alle mannen van tevoren onderzocht. De ene man gebruikt 50 milligram, de andere 300 milligram.
    Dagje ouder? Neem anti-oestrogenen bij je testosteronkuur
    Testosteron maakt HIV-patienten die niet trainen alleen maar dik
    Testosteron-enantaat net zo effectief met finasteride
    Met DHT-blokker is testosteron nog steeds anabool
    3. Oxymethelone
    Oxymetholone 100 mg/dag werkt beter dan 150 mg/dag in HIV-trial
    Het orale anabole steroid oxymetholone [structuur hieronder] bouwt ietsiepietsie meer vetvrije massa als je er dagelijks honderd milligram van slikt dan bij een dosering van honderdvijftig milligram. Tot die verrassende conclusie komen Duitse onderzoekers in een trial die vijf jaar geleden werd gepubliceerd. De bijwerkingen van oxymetholone waren bij de lagere dosering geringer.
    Oxymetholone is een zwaar middel, concluderen de Duitsers. Het werkt besli

Comments are closed.